Η νεοκλασική διακόσμηση σπιτιού έχει κάτι πολύ γοητευτικό: ψηλά ταβάνια, γύψινα, όμορφα κάδρα, πολυέλαιους που γεμίζουν τον χώρο. Ταυτόχρονα όμως τρομάζει. Πολλοί φοβούνται ότι αν βάλουν γύψινα ή έναν εντυπωσιακό πολυέλαιο, το σπίτι θα μοιάζει με μουσειακό σαλόνι ή με σκηνικό για σειρά εποχής. Ειδικά όταν μιλάμε για τυπικό διαμέρισμα 80 τ.μ. σε πολυκατοικία, το θέμα είναι πώς κάνεις νεοκλασική διακόσμηση χωρίς να δείχνει ξένη πάνω στη σύγχρονη βάση.
Η αλήθεια είναι ότι η νεοκλασική αισθητική μπορεί να δουλέψει πολύ ωραία σε ελληνικά σπίτια, αρκεί να τη δεις σαν «στρώση» πάνω από ένα σύγχρονο, καθαρό φόντο και όχι σαν ολικό makeover. Λίγα σωστά γύψινα, μελετημένα κάδρα στους τοίχους και ένας καλά επιλεγμένος πολυέλαιος αρκούν για να αλλάξει εντελώς η αίσθηση ενός σαλονιού, μιας τραπεζαρίας ή ενός χολ.
Σε αυτό το άρθρο θα δούμε τι σημαίνει σήμερα νεοκλασική διακόσμηση σπιτιού σε διαμέρισμα, πώς μπορείς να βάλεις γύψινα στο ταβάνι και στους τοίχους χωρίς υπερβολές, πώς στήνεις κάδρα με σύγχρονο τρόπο και πώς διαλέγεις πολυέλαιο και φωτισμό που δείχνουν ακριβοί αλλά όχι βαρυφορτωμένοι.
Τι σημαίνει σήμερα νεοκλασική διακόσμηση σε ένα σύγχρονο σπίτι
Η πιο μοντέρνα εκδοχή της νεοκλασικής διακόσμησης δεν είναι το σπίτι γεμάτο βαριά έπιπλα, σκούρες βελούδινες κουρτίνες και χρυσές κορνίζες παντού. Είναι περισσότερο ένας συνδυασμός από κλασικές λεπτομέρειες πάνω σε μια πιο μίνιμαλ, ήρεμη βάση. Σκέψου λευκούς ή απαλά χρωματισμένους τοίχους με διακριτικά πάνελ, ένα απλό αλλά ποιοτικό παρκέ, και πάνω σε αυτά λίγα έπιπλα με καθαρές γραμμές.
Σε ένα τυπικό σαλόνι 3 x 5 μέτρα, μπορείς να κρατήσεις τον γκρι ή μπεζ καναπέ που έχεις ήδη και να φέρεις τη νεοκλασική αίσθηση μέσω των τοίχων, του φωτισμού και των κάδρων. Έτσι δεν μπαίνεις στη διαδικασία να αλλάξεις τα πάντα, αλλά αποκτάς ένα σπίτι με πιο «ευρωπαϊκό» χαρακτήρα χωρίς να χάσεις την καθημερινή του λειτουργικότητα.
Βοηθά πολύ να ξεχωρίσεις στο μυαλό σου τι είναι κλασικό και τι είναι παλιομοδίτικο. Κλασικό είναι η συμμετρία, οι ωραίες αναλογίες, οι καλές λεπτομέρειες στο ταβάνι και στα κουφώματα. Παλιομοδίτικο γίνεται όταν όλα είναι βαριά, σκούρα, γεμάτα σκόνη και χωρίς αέρα. Ο στόχος σου είναι να πάρεις το πρώτο, όχι το δεύτερο.
Γύψινα στο ταβάνι και στους τοίχους χωρίς υπερβολή
Τα γύψινα είναι ίσως το πιο αναγνωρίσιμο στοιχείο της νεοκλασικής διακόσμησης. Ροζέτες γύρω από φωτιστικά, κορνίζες στην ένωση τοίχου–ταβανιού, διακοσμητικά πλαίσια στους τοίχους. Αν όμως τα παρακάνεις, ειδικά σε χαμηλό ταβάνι 2,70, το σπίτι θα δείχνει φορτωμένο και ψεύτικο.
Για αρχή, μπορείς να βάλεις μια απλή, κομψή ροζέτα γύρω από το κεντρικό φωτιστικό του σαλονιού ή της τραπεζαρίας. Δεν χρειάζεται να είναι τεράστια ούτε υπερβολικά σκαλιστή. Αρκεί να έχει καθαρό σχέδιο και να «αγκαλιάζει» όμορφα τον πολυέλαιο ή το φωτιστικό οροφής που θα βάλεις. Σε διαμέρισμα, πολλές φορές αυτό και μόνο αρκεί για να αλλάξει η αίσθηση του ταβανιού.
Στη συνέχεια μπορείς να δουλέψεις με λεπτές κορνίζες στους τοίχους, τα λεγόμενα πάνελ. Σε έναν μεγάλο τοίχο πίσω από τον καναπέ ή πίσω από το τραπέζι φαγητού, 2 ή 3 κάθετα πλαίσια με σωστές αποστάσεις μπορούν να δώσουν αίσθηση αρχοντιάς χωρίς να πιάσουν καθόλου χώρο. Το μυστικό είναι να τα βάψεις στο ίδιο χρώμα με τον τοίχο, ώστε να δημιουργούν σκιά και βάθος, όχι κόντρα χρώμα που φωνάζει.
Αν ο διάδρομος ή το χολ σου είναι στενά, μπορείς να παίξεις με χαμηλότερα πάνελ στο κάτω μέρος του τοίχου, σε ύψος περίπου 90 εκ., και απλό τοίχο από πάνω. Αυτή η κίνηση δίνει αμέσως πιο «κλασικό» αίσθημα χωρίς να χρειαστεί να φορτώσεις τον χώρο με έπιπλα.
Κάδρα και τοίχοι: από την «πανσπερμία» σε πιο μελετημένες συνθέσεις
Οι τοίχοι είναι το δεύτερο μεγάλο πεδίο όπου η νεοκλασική αισθητική μπορεί να δουλέψει πολύ υπέρ σου. Το μυστικό είναι να ξεφύγεις από την τυχαία κρεμασμένη μία–μία κορνίζα και να σκεφτείς τις επιφάνειες σαν ενότητες. Μια σύγχρονη νεοκλασική διακόσμηση σπιτιού αγαπά τα κάδρα, αλλά τα οργανώνει.
Σε έναν τοίχο σαλονιού 3 μέτρα μήκος, αντί να έχεις διάσπαρτα μικρά καδράκια, μπορείς να φτιάξεις ένα συμμετρικό set από 4 ή 6 κάδρα ίδιου μεγέθους, σε γραμμές. Τα θέματα δεν χρειάζεται να είναι κλασικά. Μπορεί να είναι σύγχρονα posters, ασπρόμαυρες φωτογραφίες, ακόμα και αφηρημένη τέχνη, αρκεί τα πλαίσια να είναι κάπως πιο «ντυμένα»: λεπτό προφίλ σε μαύρο, χρυσό, μπρονζέ ή ξύλο.
100+ Ασπρόμαυρα μοντερνα posters
Αν έχεις ήδη γύψινα πάνελ στον τοίχο, μπορείς να βάλεις μέσα τους από ένα ή δύο κάδρα, αντί να γεμίσεις όλον τον τοίχο. Έτσι ο τοίχος αποκτά διπλή ανάγνωση: πρώτα η αρχιτεκτονική γραμμή, μετά το περιεχόμενο. Επίσης, βοηθά πολύ να κρατήσεις μια συγγένεια στα χρώματα των εικόνων, για να μην γίνει ο τοίχος υπερβολικά θορυβώδης.
Στο χολ, ένα μεγάλο καθρέφτης με όμορφη κορνίζα, αντί για πολλά μικρά κάδρα, μπορεί να φέρει τη νεοκλασική αίσθηση πολύ πιο κομψά. Κάνει τον χώρο να δείχνει μεγαλύτερος, φέρνει φως και λειτουργεί σαν καθημερινό αντικείμενο, όχι μόνο διακοσμητικό.
Πολυέλαιοι και φωτισμός που δείχνει ακριβός, όχι βαρυφορτωμένος
Οι πολυέλαιοι είναι το σημείο που πολλοί φοβούνται ότι «θα το χάσουν». Η λύση είναι να φιλτράρεις τις επιλογές με δύο κριτήρια: αναλογίες και απλότητα. Δεν χρειάζεται να βάλεις τεράστιο κρυστάλλινο φωτιστικό σε σαλόνι 3 x 4. Αν το φωτιστικό είναι μεγαλύτερο από ό,τι αντέχει ο χώρος, όλη η προσπάθεια θα μοιάζει υπερβολική.
Για ένα τυπικό σαλόνι ή τραπεζαρία, ένας πολυέλαιος με 4–8 φώτα, καθαρές γραμμές, σε μπρονζέ, μαύρο ή παλαιωμένο χρυσό, μπορεί να δώσει όλη τη νεοκλασική αίσθηση που χρειάζεσαι. Αν σου αρέσουν τα κρύσταλλα, προτίμησε πιο διακριτικά σχέδια, όχι υπερφορτωμένα. Το φως καλύτερα να είναι ζεστό και όχι πολύ έντονο, για να μην «φωνάζει» το φωτιστικό.
Σημαντικό είναι να μη μείνεις μόνο στο κεντρικό φωτιστικό. Η νεοκλασική ατμόσφαιρα χτίζεται και με επιτραπέζια φωτιστικά, απλίκες στους τοίχους, μικρές πηγές φωτός που δίνουν αυτή τη μαλακή λάμψη στο δωμάτιο. Ένα απλό, σύγχρονο φωτιστικό δαπέδου δίπλα σε έναν κλασικό πολυέλαιο είναι πολύ καλός συνδυασμός και βοηθά να μη φαίνεται ο χώρος υπερβολικά θεατρικός.
Πώς δένεις τα κλασικά στοιχεία με τα σύγχρονα έπιπλα
Όλα τα παραπάνω έχουν νόημα μόνο αν δένουν με τα έπιπλα που ήδη έχεις ή που σκοπεύεις να πάρεις. Η πιο φρέσκια εκδοχή της νεοκλασικής διακόσμησης δουλεύει καλύτερα όταν τα έπιπλα είναι σχετικά απλά και μοντέρνα και τα κλασικά στοιχεία μπαίνουν γύρω τους, σαν πλαίσιο.
Σε ένα σαλόνι με απλό γκρι καναπέ, ξύλινο τραπεζάκι και λευκούς τοίχους, αν βάλεις γύψινα πάνελ πίσω από τον καναπέ, δύο συμμετρικά φωτιστικά τραπεζιού σε μπουφέ και έναν πολυέλαιο από πάνω, ο χώρος θα δείχνει πολύ πιο «τελειωμένος» χωρίς να έχεις αλλάξει κανένα βασικό έπιπλο. Αντιθέτως, αν βάλεις και βαρύ καναπέ με σκαλιστά πόδια, βαρύ μπουφέ και βαριές κουρτίνες, θα γείρεις προς το παλιομοδίτικο.
Χρωματικά, ουδέτερη βάση με ένα–δύο πιο βαθιά χρώματα δουλεύει εξαιρετικά. Σπασμένο λευκό, μπεζ, ζεστό γκρι στους τοίχους, με βαθύ μπλε, πράσινο ή μπορντό σε μικρές δόσεις σε μαξιλάρια, κάδρα ή ένα–δύο έπιπλα, δίνουν κλασική αίσθηση χωρίς να βαραίνουν. Το ξύλο σε μεσαίους τόνους (όχι πολύ σκούρο, όχι πολύ κόκκινο) είναι ιδανικό για τραπεζάκια και μπουφέδες.
Αν δεν ξέρεις από πού να ξεκινήσεις, ξεκίνα από ένα στοιχείο: ή από το ταβάνι, με μια ροζέτα και έναν πιο κλασικό πολυέλαιο, ή από έναν τοίχο, με πάνελ και μια καλά οργανωμένη σύνθεση από κάδρα. Μόλις αυτό το σημείο «δέσει», μπορείς να συνεχίσεις στα γύρω δωμάτια με μικρές επαναλήψεις, ώστε το σπίτι να έχει συνοχή.