Ζεις σε διαμέρισμα, σου αρέσει η ιδέα της φύσης στο σπίτι, αλλά η πραγματικότητα είναι κάπως έτσι: λίγος ήλιος, παράθυρα σε φωταγωγό, πρόγραμμα τρελό και ό,τι αληθινό φυτό μπαίνει μέσα καταλήγει… αναμνήσεις. Κι όμως, παντού βλέπεις “biophilic decor”, πράσινα σαλόνια, κρεμαστά φυτά και σκέφτεσαι ότι σε ένα τυπικό διαμέρισμα 70 τ.μ. αυτά είναι μάλλον ανέκδοτο.
Η αλήθεια είναι ότι η biophilic διακόσμηση σε διαμέρισμα γίνεται μια χαρά, αρκεί να προσαρμοστεί στην ελληνική πραγματικότητα και να χρησιμοποιήσεις έξυπνα τεχνητά φυτά. Η λύση δεν είναι να γεμίσεις το σπίτι γλάστρες μέχρι το ταβάνι, αλλά να βάλεις στρατηγικά, λίγα και καλά κομμάτια που δίνουν την αίσθηση της φύσης χωρίς να μοιάζεις ότι ζεις σε θερμοκήπιο.
Σε αυτό το άρθρο θα δούμε πώς μπορείς να στήσεις ένα διαμέρισμα με biophilic χαρακτήρα χρησιμοποιώντας κυρίως τεχνητά φυτά: πόσα χρειάζεσαι, ποια μεγέθη, σε ποια σημεία τα βάζεις και τι να προσέξεις για να δείχνουν αληθινά και όχι πλαστικά.
Τι σημαίνει biophilic διακόσμηση όταν μιλάμε για διαμέρισμα
Ο όρος biophilic διακόσμηση ακούγεται λίγο θεωρητικός, αλλά στην πράξη σημαίνει κάτι πολύ απλό: φέρνεις στοιχεία φύσης μέσα στο σπίτι, ώστε ο χώρος να σε ηρεμεί και να σου θυμίζει εξωτερικό περιβάλλον. Αυτό μπορεί να γίνει με φυτά, υλικά, φως, χρώματα και σχήματα που παραπέμπουν σε φύση.
Σε ένα διαμέρισμα όμως δεν έχεις γυάλινους τοίχους, τεράστια παράθυρα και κήπο απέξω. Έχεις μπαλκονόπορτα, τέντες, μερικά παλιά πλακάκια και ίσως ένα μικρό μπαλκόνι 1,20 x 3 μ. Εκεί είναι που τα τεχνητά φυτά γίνονται ο καλύτερος σύμμαχος. Δεν σε νοιάζει αν το φως είναι λίγο, δεν αγχώνεσαι αν λείψεις δέκα μέρες, δεν τρέμεις μήπως τα φάει η γάτα ή το παιδί.
Στην ουσία, biophilic διακόσμηση σε διαμέρισμα σημαίνει ότι διαλέγεις 2–3 βασικά σημεία στο σπίτι σου που θα “εκπροσωπούν” τη φύση: ένα μεγάλο τεχνητό δέντρο στη γωνία του σαλονιού, μια σύνθεση με τεχνητά φυτά σε ράφια ή βιβλιοθήκη, λίγα πράσινα στοιχεία στο μπάνιο και στην κρεβατοκάμαρα. Δεν χρειάζεται να είναι παντού, χρειάζεται να είναι σωστά.
Γιατί τα τεχνητά φυτά είναι ιδανικά για διαμέρισμα
Τα τεχνητά φυτά έχουν κάνει μεγάλη πρόοδο. Παλιά σκεφτόσουν πλαστικά φύλλα που γυαλίζουν. Σήμερα υπάρχουν τεχνητά φυτά με “real touch” υφή, σωστό χρώμα στο φύλλωμα, κορμούς που μοιάζουν ξύλινοι και κασπώ που δεν φωνάζουν “ψεύτικο”. Για biophilic διακόσμηση σε διαμέρισμα, αυτό είναι χρυσάφι.
Πρώτον, ξεπερνάς τον περιορισμό του φωτός. Μπορείς να βάλεις ένα ψηλό τεχνητό δέντρο σε μια γωνία που δεν βλέπει ποτέ ήλιο ή ένα κρεμαστό τεχνητό φυτό σε μπάνιο χωρίς παράθυρο. Εκεί που ένα αληθινό φυτό θα τα παρατούσε σε δύο εβδομάδες, το τεχνητό συνεχίζει να δείχνει φρέσκο.
Δεύτερον, δεν σε αγχώνει η φροντίδα. Δεν χρειάζεται να θυμάσαι πόσο νερό θέλει το καθένα, ούτε να ζητάς από τη θεία σου να τα ποτίσει όσο λείπεις. Ένα ξεσκονόπανο μια φορά τον μήνα και είσαι εντάξει. Αυτό σημαίνει ότι μπορείς να πας σε λίγο πιο “σοβαρά” κομμάτια, όπως ένα τεχνητό δέντρο 180 ή 210 cm, χωρίς να σκέφτεσαι αν θα το κρατήσεις ζωντανό.
Τρίτον, είναι ασφαλή. Δεν έχεις θέμα με τοξικά φυτά αν έχεις γάτα που μασουλάει τα πάντα ή μικρά παιδιά που πιάνουν φύλλα και χώματα. Τα τεχνητά φυτά διακόσμησης σε αυτή την περίπτωση σου δίνουν την εικόνα χωρίς το άγχος.
Πόσα και ποια τεχνητά φυτά χρειάζεται ένα διαμέρισμα χωρίς να γίνει ζούγκλα
Το λάθος που γίνεται συχνά είναι ότι κάποιος ανακαλύπτει τα τεχνητά φυτά, ενθουσιάζεται, αγοράζει δέκα γλάστρες και τις απλώνει όπου βρει. Το αποτέλεσμα είναι “οπτική φασαρία” και όχι ηρεμία. Για ένα τυπικό διαμέρισμα 60–90 τ.μ. μπορείς να σκεφτείς την ποσότητα λίγο οργανωμένα.
Σε ένα σαλόνι 3×4 ή 3×5 μ. φτάνει ένας μεγάλος πρωταγωνιστής και 2–3 μικρότερα φυτά. Ο πρωταγωνιστής μπορεί να είναι ένα τεχνητό δέντρο, όπως μια ελιά, ένα φοινικοειδές, μια συκιά ή μια κλασική “φουντωτή” πράσινη γλάστρα 150–180 cm, τοποθετημένη σε ωραίο κασπώ. Δίπλα, συμπληρώνεις με ένα–δύο μεσαία τεχνητά φυτά σε ράφια, μπουφέ ή τραπεζάκι και ίσως ένα κρεμαστό σε ράφι τοίχου.
Στην τραπεζαρία δεν χρειάζεται να βάλεις δέντρο. Μπορείς να αρκεστείς σε ένα ωραίο τεχνητό κλαδί ή μια σύνθεση με τεχνητά φύλλα σε βάζο πάνω στο τραπέζι και ένα μικρό φυτό σε μπουφέ ή ράφι. Έτσι η περιοχή έχει πράσινο, αλλά δεν χτυπιέται με το σαλόνι.
Στην κρεβατοκάμαρα, ένα–δύο τεχνητά φυτά αρκούν: ένα μεσαίο δάπεδο σε μια γωνία, ίσως δίπλα σε καθρέφτη, και ένα μικρό σε κομοδίνο ή ράφι. Δεν θες το υπνοδωμάτιο να είναι γεμάτο, θες να αναπνέει.
Ακόμη και το μπάνιο ή το χωλ μπορεί να πάρει από ένα μικρό τεχνητό φυτό. Σκεφτόμαστε λοιπόν έτσι: λίγα μεγαλύτερα κομμάτια που ορίζουν το βλέμμα και μερικά μικρά που δίνουν συνοχή σε όλο το σπίτι, όχι δέκα μικρές γλάστρες σκόρπιες παντού.
Πού τα βάζεις: ιδέες διάταξης για πραγματικά διαμερίσματα
Ας το δούμε πρακτικά, με εικόνα από ένα τυπικό διαμέρισμα.
Σαλόνι με μπαλκονόπορτα σε μία πλευρά, γωνιακό καναπέ και έπιπλο τηλεόρασης απέναντι. Το μεγάλο τεχνητό δέντρο μπαίνει στη γωνία δίπλα στην μπαλκονόπορτα, εκεί που συνήθως δεν ξέρεις τι να βάλεις. Κερδίζεις ύψος, δένεις οπτικά την κουρτίνα με το ταβάνι και όταν κάθεσαι στον καναπέ βλέπεις ένα “παράθυρο” πράσινου δίπλα στο φως.
Πάνω στο έπιπλο τηλεόρασης ή στον μπουφέ πίσω από τον καναπέ μπορείς να βάλεις δύο μικρότερα τεχνητά φυτά σε διαφορετικά ύψη, ένα σε κεραμικό κασπώ και ένα σε πιο λεπτό, κάθετο. Αν έχεις ράφια τοίχου, μια ωραία κίνηση είναι ένα κρεμαστό τεχνητό φυτό που “τρέχει” λίγο προς τα κάτω χωρίς να ακουμπά στο πάτωμα.
Σε μικρή τραπεζαρία κολλημένη στον τοίχο, αντί για τεράστιο runner και φορτωμένα διακοσμητικά, βάλε ένα ουδέτερο σετ σουπλά και ένα απλό βάζο με τεχνητά κλαδιά ή φύλλα. Έτσι έχεις ύψος στο κέντρο του τραπεζιού και το μάτι πηγαίνει προς τα πάνω, όχι στα πιάτα που περιμένουν.
Στην κρεβατοκάμαρα, μια ωραία ιδέα είναι ένα τεχνητό φυτό δαπέδου δίπλα σε ολόσωμο καθρέφτη. Ο καθρέφτης διπλασιάζει οπτικά το πράσινο και κάνει το δωμάτιο να δείχνει πιο βαθύ. Στο κομοδίνο ή σε ράφι πάνω από το κεφαλάρι, ένα μικρό φυτό σε ουδέτερο κασπώ προσθέτει μόνο μια πινελιά.
Ακόμα και στο γραφείο, αν έχεις μια γωνιά με υπολογιστή σε κάποιο δωμάτιο, ένα μικρό τεχνητό φυτό δίπλα στην οθόνη και ένα μεγαλύτερο λίγο πίσω σου κάνουν τη βιντεοκλήση να δείχνει πιο “ζωντανή” χωρίς να φαίνεται ότι έστησες ειδικό σκηνικό.
Πώς κάνεις τα τεχνητά φυτά να δείχνουν αληθινά
Εδώ παίζεται όλο το παιχνίδι. Το ότι είναι τεχνητό δεν σημαίνει ότι πρέπει να φαίνεται από την πόρτα. Πρώτα από όλα, κοίτα την ποιότητα. Φύλλα με ελαφρύ ματ φινίρισμα, όχι υπερβολική γυαλάδα, κορμοί με υφή και όχι μια απλή πλαστική βέργα, καλή πυκνότητα στο φύλλωμα ώστε να μη φαίνεται το “συρματόπλεγμα” από μέσα.
Μετά, δες το κασπώ. Μην αφήνεις το τεχνητό φυτό στο μαύρο πλαστικό γλαστράκι που έρχεται. Βάλ’ το σε ένα ωραίο κασπώ και γέμισε από πάνω με βότσαλα, διακοσμητικό χώμα ή φλοιό δέντρου. Έτσι το μάτι διαβάζει την εικόνα σαν αληθινή γλάστρα.
Φρόντισε επίσης να παίξεις με τα κλαδιά. Πολλά τεχνητά φυτά έρχονται λίγο “στραβά” από το κουτί. Ξεδίπλωσε τα κλαδιά, άνοιξέ τα, δώσε λίγο ακανόνιστο σχήμα. Στη φύση τίποτα δεν είναι τέλεια συμμετρικό, άρα ούτε τα τεχνητά πρέπει να είναι.
Βοηθά πολύ να τα συνδυάσεις με λίγα φυσικά υλικά γύρω τους. Ένα ψάθινο καλάθι, ένα ξύλινο σκαμπό, ένα λινό ριχτάρι δίπλα στο φυτό κάνουν τον εγκέφαλο να “κολλάει” την εικόνα στο φυσικό. Αν έχεις τη δυνατότητα, μπορείς να μπλέξεις και 1–2 αληθινά φυτά χαμηλής συντήρησης μαζί με τα τεχνητά, για να δώσουν ακόμα περισσότερο πειστικότητα στο σύνολο.
Τέλος, μην τα αφήνεις να πιάσουν σκόνη. Ένα γρήγορο πέρασμα με στεγνό ή ελαφρώς νωπό πανί πάνω στα φύλλα μια φορά τον μήνα κρατάει το αποτέλεσμα φρέσκο. Η σκόνη προδίδει το τεχνητό, όχι το ίδιο το υλικό.
Συνδυασμοί με χρώματα, υλικά και φως για πλήρη biophilic αίσθηση
Τα τεχνητά φυτά είναι το βασικό πράσινο, αλλά η biophilic διακόσμηση σε διαμέρισμα δένει όταν χρησιμοποιείς και άλλα στοιχεία που θυμίζουν φύση. Σκέψου χρώματα τοίχου σε ήρεμα γήινα, όπως σπασμένο λευκό, μπεζ της άμμου, απαλό greige. Όταν το φόντο είναι ήσυχο, το πράσινο των φυτών φαίνεται πιο έντονο, αλλά όχι φλύαρο.
Στα υφάσματα, το λινό, το βαμβάκι, τα μαξιλάρια σε ζεστούς γήινους τόνους και ένα–δύο στοιχεία σε terracotta ή χακί συμπληρώνουν το πράσινο χωρίς να το πνίγουν. Αντί για πολλά μικρά διακοσμητικά, προτίμησε λιγότερα αλλά μεγαλύτερα αντικείμενα, ώστε να αφήνεις χώρο στα φυτά να “αναπνέουν” οπτικά.
Ο φωτισμός παίζει τεράστιο ρόλο. Προσπάθησε να έχεις ένα κεντρικό φως, αλλά και 2–3 επιμέρους πηγές: ένα φωτιστικό δαπέδου δίπλα στο μεγάλο φυτό, ένα επιτραπέζιο φωτιστικό κοντά σε μικρότερο φυτό, ίσως και μια γιρλάντα φωτισμού σε ράφι με φυτά. Όταν το βράδυ ανάβουν αυτά τα φώτα και τα φύλλα δημιουργούν μικρές σκιές, ο χώρος αποκτά βάθος.
Στο τέλος, αυτό που θέλεις είναι να μπαίνεις στο σπίτι και να νιώθεις ότι “μαλακώνει” το μάτι. Αν κοιτάξεις γύρω σου και βλέπεις τρία–τέσσερα σημεία με πράσινο, φυσικά υλικά και ζεστό φως, τότε έχεις πετύχει ακριβώς αυτό που υπόσχεται η biophilic διακόσμηση: φύση, αλλά προσαρμοσμένη στην καθημερινότητα ενός διαμερίσματος.
Κλείνοντας: από πού να ξεκινήσεις
Αν όλα αυτά σου φαίνονται πολλά, ξεκίνα από το βασικό. Πρώτα διάλεξε ένα μεγάλο τεχνητό φυτό που πραγματικά σου αρέσει και βάλ’ το στο σαλόνι σε ωραίο κασπώ. Μετά πρόσθεσε δύο–τρία μικρότερα τεχνητά φυτά σε σημεία που ήδη έχεις ράφια ή επιφάνειες, χωρίς να αλλάξεις τίποτα άλλο.
Όταν δεις πόσο διαφορετικά δείχνει ο χώρος με αυτά τα λίγα πράγματα, μπορείς να συνεχίσεις σε χωλ, κρεβατοκάμαρα και μπάνιο. Έτσι, βήμα βήμα, θα στήσεις μια biophilic διακόσμηση σε διαμέρισμα που βασίζεται στα τεχνητά φυτά, δεν σε κουράζει, δεν σε αγχώνει και –το πιο σημαντικό– δεν μοιάζει με ζούγκλα, αλλά με σπίτι όπου η φύση είναι εκεί για να σε ξεκουράζει.